Co to jest „ochak”?

Obszar chronionego krajobrazu, w żargonie osób zajmujących się kwestiami związanymi z ochroną przyrody określany czasem jako „ochak”, obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. Jego wyznaczenie następuje, podobnie jak w przypadku parku krajobrazowego, w drodze uchwały sejmiku województwa. Uchwała taka określa nazwę obszaru chronionego krajobrazu, jego położenie, obszar, sprawującego nadzór, ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów. Wymienia również zakazy wynikające z potrzeb ochrony danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części. Sejmik województwa analizuje zakazy wymienione w art. 24 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody pod tym kątem i wskazuje, które z nich są konieczne do zastosowania na wyznaczanym obszarze chronionym.

Na obszarze chronionego krajobrazu mogą być wprowadzone następujące zakazy:

  1. zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk, złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką;
  2. realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
  3. likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, jeżeli nie wynikają one z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej i zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wodnego lub budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych;
  4. wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu;
  5. wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwsztormowym, przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych;
  6. dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka;
  7. likwidowania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy i obszarów wodno-błotnych;
  8. budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od:
    1. linii brzegów rzek, jezior i innych naturalnych zbiorników wodnych,
    2. zasięgu lustra wody w sztucznych zbiornikach wodnych usytuowanych na wodach płynących przy normalnym poziomie piętrzenia określonym w pozwoleniu wodnoprawnym, o którym mowa w art. 389 pkt 1 ustawy – Prawo wodne;
      • z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej;
  9. lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 200 m od linii brzegów klifowych oraz w pasie technicznym brzegu morskiego.

Likwidacja lub zmniejszenie wyznaczonego w powyższy sposób obszaru chronionego krajobrazu następuje wyłącznie z powodu bezpowrotnej utraty wyróżniającego się krajobrazu o zróżnicowanych ekosystemach i możliwości zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem, w drodze uchwały sejmiku województwa.

Jakie obszary chronionego krajobrazu i gdzie obecnie funkcjonują można sprawdzić w centralnym rejestrze form ochrony przyrody, prowadzonym przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, dostępnym na stronie: crfop.gdos.gov.pl.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *