Czy posiadanie psa podlega opłacie?

To zależy od rady gminy. Może ona bowiem wprowadzić tzw. opłatę od posiadania psów. Opłatę pobiera się od osób fizycznych posiadających psy. Z przepisu można wyprowadzić dwa wnioski. Po pierwsze, nie ma znaczenia czy dana osoba jest właścicielem psa, czy też nie. Wystarczy, że faktycznie go ma. Jest to korzystne dla organu podatkowego, który żądając uiszczenia takiej opłaty, nie musi udowodnić posiadaczowi psa, że jest on jego właścicielem. W rzeczywistości przeprowadzenie takiego dowodu byłoby często bardzo trudne. Po drugie, opłatą tą nie są obciążone osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej (np. stowarzyszenia). Takie rozwiązanie jest krytykowane jako naruszające konstytucyjną zasadę równości, ale póki co obowiązuje. Obecnie stawka opłaty od posiadania psów nie może przekroczyć 123,18 zł rocznie od jednego psa. Określenie zasad ustalania i poboru oraz terminów płatności i wysokości stawek opłaty od posiadania psów, z uwzględnieniem wskazanej wyżej stawki maksymalnej, pozostawiono radzie gminy. Uchwalane przez rady gmin stawki są zróżnicowane, np. Rada Miejska w Zawierciu ustaliła na rok 2019 stawkę opłaty od posiadania każdego psa na 35 zł, Rada Miasta Skierniewice również 35 zł, Rada Gminy Niwiska na 20 zł, Rada Miejska w Nowym Mieście nad Pilicą na 15 zł od jednego psa, 10 zł od drugiego i 5 zł od każdego następnego psa, Rada Gminy Łękawica – 46 zł od jednego psa, od drugiego i każdego następnego po 50 zł, Rada Miasta i Gminy Wleń na 50 zł od każdego psa, Rada Gminy Białośliwie – 37 zł.

W ustawie o podatkach i opłatach lokalnych wprowadzono wyjątki od pobierania omawianej opłaty. Obejmują one m. in.:

  • osoby zaliczone do znacznego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – z tytułu posiadania jednego psa;
  • osoby niepełnosprawne w rozumieniu przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – z tytułu posiadania psa asystującego;
  • osoby w wieku powyżej 65 lat prowadzące samodzielnie gospodarstwo domowe – z tytułu posiadania jednego psa;
  • podatników podatku rolnego od gospodarstw rolnych – z tytułu posiadania nie więcej niż dwóch psów;
  • członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – pod warunkiem wzajemności.

Rada gminy może wprowadzać inne niż wymienione w ustawie zwolnienia przedmiotowe. Oznacza to, że zwolnienie nie może odnosić się do cech / sytuacji posiadacza, lecz do psa, np. zróżnicować wysokość stawki opłaty ze względu na rasy psów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *